Ο ανύπαρκτος δρόμος από την ανοχή της αναπηρίας στην ισότητα

Ανδρεας ΚολισογλουΚοινωνια4 Σχολια

Ομιλία του ψυχολόγου Ανδρέα Κολίσογλου στην εκδήλωση κοπής πίτας του Συλλόγου Άνθρωπος- Ελπίδα- Πολιτισμός, στις 15/01/2018, στο Συνεδριακό Κέντρο της Χαλκίδας.

Περιγραφή :Ο ομιλητής ξεκίνησε από τον χώρο τον θεατών, περπατώντας στα τέσσερα, λόγω περιορισμένης κινητικότητας των κάτω άκρων.  Κατέβηκε στον κενό διάδρομο μεταξύ των καθισμάτων και της υπερυψωμένης σκηνής, για να ανέβει με τον ίδιο τρόπο, στο προτελευταίο σκαλοπάτι της, ώστε να μπορούν οι θεατές να έχουν οπτική επαφή μαζί του.

– Θα δούμε ένα δείγμα προσβασιμότητας… Θα μάθουμε πως ο άνθρωπος από τα τέσσερα πήγε στα δύο πόδια….

-Καθώς περπατώ (στα τέσσερα) αναρωτιέμαι… Αυτοί που το χτίσανε το συγκεκριμένο κτίριο, που είναι σχετικά πρόσφατο, δεν είχαν άνθρωπο που έσπασε το πόδι του; Έναν άνθρωπο σε μεγάλη ηλικία;  Έναν άνθρωπο με αναπηρία;

(Καθώς ολοκληρώνει το κατέβασμα από τα καθίσματα διαπιστώνει:)

– Αυτή είναι η σύγχρονη Ελλάδα (και καθώς ανεβαίνει στα τέσσερα στα τελευταία σκαλοπάτια της σκηνής λέει)

– Έρχομαι λίγο πάνω για να με βλέπετε….

-Εντάξει έκανα την ορειβασία μου και την κατάβαση μου… Θέλω να σκεφτείτε λίγο έχετε άνθρωπο με Αναπηρία στο οικογενειακό σας περιβάλλον; Στο συγγενικό σας;  Τι νοιώθετε όταν σκέφτεστε Άτομα Με Αναπηρία; Τα αποδεχόσαστε; Τα θεωρείτε ενεργά μέλη της κοινωνίας;

-Θα ‘θελα να κάνω μια ερώτηση στους διοικούντες αυτής της πόλης και κάθε πόλης….. Πόσους ανθρώπους με αναπηρία έχουν στο δυναμικό τους, που τους χρησιμοποιούν ως συμβούλους σε θέματα που αφορούν την αναπηρία. Για τη Χαλκίδα μπορεί να μου απαντήσει κάποιος; Υποθέτω ότι δεν υπάρχει κανένας. Πως περιμένουμε να μιλάμε για ισότητα από τη στιγμή που δεν θεωρούμε ενεργά μέλη της κοινωνίας  τους ανθρώπους με αναπηρίες.

-Είδατε το demo της προσβασιμότητας, είναι ένα μικρό παράδειγμα (των προβλημάτων) που αντιμετωπίζει ο κάθε πολίτης της κάθε πόλης για να μετακινηθεί από το σπίτι του, στη δουλειά του, στον χώρο διασκέδασης, στον χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης. Βλέπουμε εδώ για παράδειγμα… μια ας την πούμε θεατρική σκηνή, στην οποία υποτίθεται ότι δεν θα ανέβουν άνθρωποι με αναπηρίες, ως σαν να μην έχουνε δικαίωμα στην τέχνη. Θα μπορούν να κάτσουμε ίσα-ίσα μπροστά και να βλέπουν από χαμηλό ύψος και με μειωμένη ορατότητα το τι γίνεται πάνω στη σκηνή.

-Για σκεφτείτε λίγο ακόμα θα δεχόσασταν ένας δικός σας άνθρωπος να συνάψει σχέσεις με κάποιον άνθρωπο με αναπηρία;

-Να πάμε λίγο παρακάτω; Πολλές γυναίκες στην εποχή μας τεκνοποιούν ή θέλουν να τεκνοποιήσουν…  Υπάρχει ο προγεννητικός έλεγχος, στις οποίες πολλές φορές όταν διαπιστωθεί ότι το έμβρυο υπάρχει πιθανότητα να έχει αναπηρία, οι γιατροί συνιστούν να διακοπεί η κύηση. Υποτίθεται ότι σαν έθνος δεν μας αρέσει να λέμε για ρατσισμούς για ναζισμούς… Η ευγονική την οποία υπηρετεί ιατρική είναι κατάλοιπο της ναζιστικής Γερμανίας και όχι μόνο. Κατά τ’ άλλα θεωρούμε τους εαυτούς μας δημοκράτες και θεωρούμε ότι αγωνιζόμαστε για το δίκιο των ανθρώπων με αναπηρία. Που είναι όλο αυτό το δίκαιο που λέτε;

-Είχα πάει σ’ ένα λύκειο (στη Χαλκίδα) τώρα πρόσφατα, γιατί συνήθως δικαίωμα λόγου έχουμε στις 3 Δεκεμβρίου, στις κοπές πίτας… και ρωτάω τα παιδιά:  Πόσους συμμαθητές έχετε με αναπηρία; Προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να βρουν κάποιον με αναπηρία. Γιατί ξαφνικά εξαλείφθηκαν οι ανάπηροι απ’ τη Χαλκίδα; Όχι… σε πολλά κτίρια σχολικά, όπως και στα κτίρια της Χαλκίδας όπως και εδώ δεν υπάρχει μέριμνα για προσβασιμότητα, με συνέπεια να θεωρούνται οι άνθρωποι με αναπηρία, ότι δεν υπάρχουν, ότι είναι ελάχιστοι και φοιτούν μόνο σε ειδικά σχολεία. Υποτίθεται ότι είμαστε μια ανοιχτή κοινωνία με όλους τους πολίτες ισότιμους. Πως θα μπορέσει ο νέος άνθρωπος να καταλάβει ότι δεν πρέπει να κλείνει την ράμπα, ότι πρέπει να προβλέψει προσβασιμότητα, από τη στιγμή που δεν βλέπει μπροστά του τον άνθρωπο με αναπηρία;  Πως θα γίνει αυτό δια μαγείας;  Δια μαγείας δεν γίνεται τίποτα… Πρέπει όλοι να σκεφτούμε τους ανθρώπους με αναπηρία και να μην τους θεωρήσουμε κατώτερους ή ανώτερους… Είναι άνθρωποι…. Και αν δεν μπορούν να περπατήσουν όπως περπατάνε οι  περισσότεροι και τι έγινε; Αυτό να σκεφτείτε και αφήνω τη συνέχεια της εκδήλωσης μας.

Ακολουθεί το βίντεο.

Βίντεο: Χρήστος Κουτσάφτης

Κοινοποιηση

4 Σχόλια

  1. Ανδρεας Κολισογλου

    Φυσικά και μπορείτε, χωρίς να χρειαστείτε την άδεια μου.

  2. Θοδωρής Αξελός

    Καλημέρα σας. Παρακολούθησα την ομιλία σας και θα ήθελα να σταθώ στο κομμάτι που αναφέρεστε στη διαδικασία του προγεννητικού ελέγχου τον οποίο με κάποιο (ακατανόητο για μένα) τρόπο συνδέσατε με το ρατσισμό και τη ναζιστική Γερμανία! Μπορείτε να μου πείτε παρακαλώ αν κατάλαβα καλά ότι η άποψή σας είναι ότι ο προγεννητικός έλεγχος δε θα πρέπει να πραγματοποιείται με αποτέλεσμα να γεννιούνται άνθρωποι με προβλήματα αναπηρίας (σύνδρομο down κλπ)?
    Ευχαριστώ

  3. Ανδρεας Κολισογλου

    Ο βασικός άξονας σκέψης της ευγονικής ιδεολογίας, που δεν γεννήθηκε, αλλά επικράτησε στην ναζιστική Γερμανία, ήταν να ελεγχθούν οι παράγοντες που υποτίθεται ότι οδηγούν σε βελτίωση ή ευτελισμό των χαρακτηριστικών του ανθρώπινου είδους, με στόχο να περιθωριοποιήσουν τα υποτιθέμενα ευτελή χαρακτηριστικά και να πριμοδοτηθούν όσα χαρακτηριστικά θεωρητικά ωθούν στη βελτίωση του. Τυπικό παράδειγμά αποτελεί το «πρόγραμμα ευθανασίας Τ-4», της ναζιστικής Γερμανίας, το οποίο ευθύνεται τουλάχιστον για 200.000-275.000 θανάτους, εκείνη την εποχή, στα πλαίσια του νόμου περί «πρόληψης απόγονων από κληρονομικές ασθένειες». Δεν στρέφομαι κατά των προγεννητικών ελέγχων, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός, ότι κάποιοι γιατροί θεωρούν την διακοπή της κυήσεως την πιο ενδεδειγμένη λύση και την προτείνουν στους γονείς, όταν διαπιστωθεί το ενδεχόμενο το έμβρυο να έχει κάποια μορφή αναπηρίας.Το ότι στις μέρες μας αρκετοί γονείς, στο άκουσμα για το ενδεχόμενο αναπηρίας του παιδιού τους, προχωρούν στην διακοπή της κυήσεως, καταδεικνύει την κοινωνική προκατάληψη που αφορά τους ανθρώπους με αναπηρία και ο “κοινωνικός μηχανισμός” που πριμοδοτεί αυτή την απόφαση, παραπέμπει στην ευγονική ιδεολογία.

Πείτε μας τη γνώμη σας

Το email σας δεν θα δημοσιοποιηθεί. Τα πεδία με τον αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.